وی در عین حال در این سخنرانی از سوریه خواست تا در روند موسوم به روند صلح خاورمیانه شرکت کند و بخشی از این نقشه راه منطقه ای جدید را اجرایی نماید.
سخن راندن واشینگتن از آمادگی برای انجام مذاکره با ایران و نیز دعوت از این کشور برای حضور در کنفرانس بین المللی درباره افغانستان و به عبارتی اعطای نقشی منطقه ای به ایران، همگی در چارچوب همین نقشه راه منطقه ای است که می باید کل کشورهای منطقه را در برگیرد و از تمامی آنها برای اهداف ترسیم شده کاخ سفید بهره برداری کرد.
کری در عین حال طی سخنرانی خود خواستار انجام مذاکره با تمامی طرف های منطقه ای تحت تاثیر نفوذ ایرانی به منظور بیرون کشیدن آنها از این حوزه نفوذ و قرار دادن آنها در جبهه مقابله با ایران به منظور ضعف تاثیر گذاری ایران و نیز همراه کردن این کشورها و حتی احزاب و سازمان های و گروه های منطقه ای با اسراییل تحت عنوان وجود دشمنی مشترک به نام ایران است. از نظر وی، دولت اوباما از این رهگذر ضمن آنکه می تواند نقش منطقه ای ایران را تضعیف نماید، می تواند کشورهای عربی را در کنار اسراییل قرار داده و روند صلح را تسهیل نماید.
سخن راندن انگلستان از انجام مذاکره با حزب الله لبنان و نیز تقلیل دادن مسئولیت های دنیس روس ( فردی که در جرگه لابی اسراییلی در آمریکا قرار می گیرد و چندان مورد اعتماد کشورهای خاورمیانه نیست) به مشاور وزیر خارجه در امور منطقه خلیج فارس و غرب آسیا به وی در همین راستا قابل تفسیر است. اکنون دولت آمریکا تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا متحدان منطقه ای ایران را تحت عنوان مذاکره به طرف خود بکشاند و بدین ترتیب راه برای ائتلاف استراتژیک و یکپارچه با اسراییل علیه ایران هموار شود.
اما اینکه جان کری از نقشه راه منطقه ای جدید سخن براند می تواند گویای این باشد که به این زودی نمی توان به تحقق صلح در خاورمیانه امیدوار بود و تمامی تلاش های دیپلماتیک کنونی و آینده در حد یک نقشه راه منطقه ای جدید سوای همان نقشه راه سابق باقی خواهد ماند و از آن فراتر نخواهد رفت.
برای تحقق این نقشه راه، دستگاه دیپلماسی کشورهای دسته بندی شده تحت عنوان میانه رو در منطقه اکنون به کار افتاده و رئیس جمهور سوریه را به ریاض دعوت می کند و نشستی چهارجانبه را برگزار می کند. سوریه نیز برای خارج شدن از دایره انزوای عربی – منطقه ای – بین المللی و نیز تقویت بنیه اقتصادی خود به این مذاکرات نیاز دارد. اما به نظر می رسد سوری ها خود نیز می دانند که این مذاکرات در حد مذاکرات خواهد ماند و چه بسا به این زودی تحقق عملی نخواهد یافت و این را می توان از کوتاه نیامدن آنان از ائتلاف استراتژیک خود با ایران دریافت.
دولت آمریکا علاوه بر تحقق اهداف یاد شده، با وارد شدن در روند مذاکرات با دشمنان سابق خود – که باراک اوباما در روز ادای سوگند ریاست جمهوری از آن سخن راند- می تواند چهره تخریب شده خود طی سالهای جنگ علیه عراق و افغانستان را ترمیم نموده و خود را به عنوان کشوری صلح طلب در نظر افکار عمومی معرفی نماید.
اما سفر هیلاری کلینتون به ترکیه را نباید فراموش کرد. کلینتون با عزیمت به ترکیه، اعلام کرد اوباما ترکیه را به عنوان اولین مقصد سفرهای خود به کشورهای اسلامی برگزیده است. بی تردید این انتخاب بسیار زیرکانه صورت گرفته است. زیرا ترکیه در منطقه خاورمیانه به عنوان کشوری دارای روابط خوب با بسیاری از کشورهای اسلامی دشمن آمریکاست و از سویی دیگر، دارای روابط دیپلماتیک و سیاسی با اسراییل است. ترکیه از جمله کشورهایی است که مورد قبول و تایید جهان است و از این رو می توان دروازه مناسب و خوبی برای وارد شدن دولت آمریکا به جهان اسلام و تاثیر گذاری بر آن است.
در هر صورت باید به انتظار روزهای آینده نشست تا ببینیم نتایج دیدارهای چهارجانبه و نشست سران عرب در دوحه اواخر ماه جاری میلادی در دوحه و نیز سفر آینده اوباما به ترکیه و مذاکرات طرف های فلسطینی در قاهره برای تشکیل دولت و دیگر مسائل مورد اختلاف چه نمودهایی را در جغرافیای سیاسی منطقه به جای خواهد گذاشت.
سخن راندن واشینگتن از آمادگی برای انجام مذاکره با ایران و نیز دعوت از این کشور برای حضور در کنفرانس بین المللی درباره افغانستان و به عبارتی اعطای نقشی منطقه ای به ایران، همگی در چارچوب همین نقشه راه منطقه ای است که می باید کل کشورهای منطقه را در برگیرد و از تمامی آنها برای اهداف ترسیم شده کاخ سفید بهره برداری کرد.
کری در عین حال طی سخنرانی خود خواستار انجام مذاکره با تمامی طرف های منطقه ای تحت تاثیر نفوذ ایرانی به منظور بیرون کشیدن آنها از این حوزه نفوذ و قرار دادن آنها در جبهه مقابله با ایران به منظور ضعف تاثیر گذاری ایران و نیز همراه کردن این کشورها و حتی احزاب و سازمان های و گروه های منطقه ای با اسراییل تحت عنوان وجود دشمنی مشترک به نام ایران است. از نظر وی، دولت اوباما از این رهگذر ضمن آنکه می تواند نقش منطقه ای ایران را تضعیف نماید، می تواند کشورهای عربی را در کنار اسراییل قرار داده و روند صلح را تسهیل نماید.
سخن راندن انگلستان از انجام مذاکره با حزب الله لبنان و نیز تقلیل دادن مسئولیت های دنیس روس ( فردی که در جرگه لابی اسراییلی در آمریکا قرار می گیرد و چندان مورد اعتماد کشورهای خاورمیانه نیست) به مشاور وزیر خارجه در امور منطقه خلیج فارس و غرب آسیا به وی در همین راستا قابل تفسیر است. اکنون دولت آمریکا تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا متحدان منطقه ای ایران را تحت عنوان مذاکره به طرف خود بکشاند و بدین ترتیب راه برای ائتلاف استراتژیک و یکپارچه با اسراییل علیه ایران هموار شود.
اما اینکه جان کری از نقشه راه منطقه ای جدید سخن براند می تواند گویای این باشد که به این زودی نمی توان به تحقق صلح در خاورمیانه امیدوار بود و تمامی تلاش های دیپلماتیک کنونی و آینده در حد یک نقشه راه منطقه ای جدید سوای همان نقشه راه سابق باقی خواهد ماند و از آن فراتر نخواهد رفت.
برای تحقق این نقشه راه، دستگاه دیپلماسی کشورهای دسته بندی شده تحت عنوان میانه رو در منطقه اکنون به کار افتاده و رئیس جمهور سوریه را به ریاض دعوت می کند و نشستی چهارجانبه را برگزار می کند. سوریه نیز برای خارج شدن از دایره انزوای عربی – منطقه ای – بین المللی و نیز تقویت بنیه اقتصادی خود به این مذاکرات نیاز دارد. اما به نظر می رسد سوری ها خود نیز می دانند که این مذاکرات در حد مذاکرات خواهد ماند و چه بسا به این زودی تحقق عملی نخواهد یافت و این را می توان از کوتاه نیامدن آنان از ائتلاف استراتژیک خود با ایران دریافت.
دولت آمریکا علاوه بر تحقق اهداف یاد شده، با وارد شدن در روند مذاکرات با دشمنان سابق خود – که باراک اوباما در روز ادای سوگند ریاست جمهوری از آن سخن راند- می تواند چهره تخریب شده خود طی سالهای جنگ علیه عراق و افغانستان را ترمیم نموده و خود را به عنوان کشوری صلح طلب در نظر افکار عمومی معرفی نماید.
اما سفر هیلاری کلینتون به ترکیه را نباید فراموش کرد. کلینتون با عزیمت به ترکیه، اعلام کرد اوباما ترکیه را به عنوان اولین مقصد سفرهای خود به کشورهای اسلامی برگزیده است. بی تردید این انتخاب بسیار زیرکانه صورت گرفته است. زیرا ترکیه در منطقه خاورمیانه به عنوان کشوری دارای روابط خوب با بسیاری از کشورهای اسلامی دشمن آمریکاست و از سویی دیگر، دارای روابط دیپلماتیک و سیاسی با اسراییل است. ترکیه از جمله کشورهایی است که مورد قبول و تایید جهان است و از این رو می توان دروازه مناسب و خوبی برای وارد شدن دولت آمریکا به جهان اسلام و تاثیر گذاری بر آن است.
در هر صورت باید به انتظار روزهای آینده نشست تا ببینیم نتایج دیدارهای چهارجانبه و نشست سران عرب در دوحه اواخر ماه جاری میلادی در دوحه و نیز سفر آینده اوباما به ترکیه و مذاکرات طرف های فلسطینی در قاهره برای تشکیل دولت و دیگر مسائل مورد اختلاف چه نمودهایی را در جغرافیای سیاسی منطقه به جای خواهد گذاشت.
به امید روزگاری خوش
09-03-18 یا همان 28-12-87
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر